ترتيب دباغت اين است كه هر دسته را در حوض آن همراه با صمغ يمانى معتدل سه روز مىخيسانند ، آن‌گاه به حوض ديگر كه به همان اندازه صمغ داشته باشد مىبرند و چهار بار پياپى چنين مىكنند تا پيه و چربى آن تميز شود . و گاه به تقلب سه بار مىكنند و در بار سوم مازو مىزنند كه به پوست زيانبخش است و آن را تباه مىكند . و نشانهء پوست تقلبى اين است كه در برابر آفتاب سياه مىشود . دباغت در تابستان بهتر از زمستان است و به كار بردن مازو و قرظ مصرى پوست را معيوب مىكند . و در حوضى كه دويست عدد پوست انداخته باشند حداقل دو تن بايد كار كنند . در پوست گاو نيز نبايد كه ميته را به دباغت شده بياميزند . مشك‌سازان بايد فقط پوست تذكيه شده به كار برند و پوست ميته مصرف نكنند و كسانى كه بنا به سفارش ايشان مشك مىسازند بايد روش تهيه را بدانند و همهء وسايل لازم را داشته باشند . و محتسب بايد غفلتا دكانهاى ايشان را بازرسى كند . مشكى كه از پوست ذبيحه مىسازند درخشان و زرد مىنمايد ، اما آنچه از پوست ميته باشد مايل به سياه است و از بوى و زبرى نيز مىتوان شناخت ، و در پوست ميته بناچار اندكى از موها مىماند ، زيرا نمىتوانند به هنگام تهيهء مشك همهء موها را با استره بپيرايند ، و نيز پوست ميته پس از خشك شدن شكاف مىخورد . محتسب بايد مراقبت كند كه مشك‌هاى بزرگ را از سه تكه ( طاقه ) و متوسط را از دو تكه و كوچك را از يك تكه بسازند ، و تكه‌ها ستبر و سالم و بىوصله باشد و هركه خلاف كند تأديب و تعزيرش كند .